Ρε παιδί μου τί έχω πάθει και μπλέκω συνεχώς με κάτι θέματα βουνό! Άκου πάλι αυτο-αξιολόγηση! δεν μπορούσα να πετάξω κανα video από το youtube να ξεμπερδεύω - έχω να διορθώσω κι αυτά τα διαγωνίσματα για αύριο!
Τέλος πάντων.
Σήμερα παιδιά θα μιλήσουμε για την "αυτο-αξιολόγηση των εκπαιδευτικών". Σύμφωνα με τον ορισμό, αυτο-αξιολόγηση ονομάζουμε κόφτο με τους ορισμούς, ήδη βαρεθήκαμε!
Ωραία. Ας μιλήσουμε πιο απλά.
Όταν λέω "αυτο-αξιολόγηση μου" εννοώ ότι με κάποιο τρόπο οργανώνω συνεχώς τις σκέψεις μου και τις πράξεις μου προκειμένου να παίρνω μια ιδέα για το αν κάνω καλά τη δουλειά μου. Γιατί θέλω να τη βελτιώσω.
Άρα μάνι μάνι προκύπτουν τα ζητήματα που θα με απασχολήσουν στη συνέχεια της δημοσίευσης. Το πρώτο είναι να συνειδητοποιήσω αν θέλω να κάνω κάτι τέτοιο: να αυτο-αξιολογηθώ. Το δεύτερο είναι να ψάξω πώς μπορώ να το πετύχω.
Έχουμε + λέμε =
Θέλω να αυτο-αξιολογηθώ; Λοιπόν, προσωπικά τα πράγματα τα βλέπω απλά: Υπάρχει μία αλλά σημαντική προϋπόθεση για να θέλω αυτο-αξιολόγηση.
Θέλω να αυτο-αξιολογηθώ, μόνο αν έχω βάλει καλά στο πετσί μου την άποψη ότι από το μάθημα μου δεν μαθαίνουν μόνο οι μαθητές, αλλά και εγώ. Για την ακρίβεια συνήθως εγώ είμαι αυτός που μαθαίνει περισσότερο από όλους, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση...Μαθαίνω διδάσκοντας δηλαδή. Και στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει τόση σημασία το "μαθαίνω φυσική" ή το "μαθαίνω χημεία", αλλά κυρίως το "μαθαίνω να διδάσκω". Που σημαίνει ότι θέλω στο τέλος να 'χω και μια άποψη για το πού τα πήγα καλά ή να έχω και μια λίστα στο μυαλό μου ή στο χαρτί με τα λάθη μου που όσο και να το κρύβεις συνάδελφε τα λάθη μας υπάρχουν, κόψε τις ανωριμότητες.
Και περνάμε αισίως στο δεύτερο μας θέμα: Ωραία και θέλω: Πώς μπορώ να το κάνω;
Εδώ συνάδελφε επιλέγεις. Όχι γιατί τα πράγματα είναι "φλου" δεν είναι, αλλά γιατί δεν μπορείς να αξιολογείς όλες της πτυχές της διδασκαλίας σου ταυτόχρονα. Ήρθε η στιγμή να αποφασίσεις, τί θα αξιολογήσεις και τί θα αφήσεις...
Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει εκ των προτέρων να έχεις στο νου σου τί "ψάχνεις" και ποια είναι τα κριτήρια σου. Στο δίκτυο υπάρχουν άπειρες φόρμες (η αναζήτηση στο google με όρους "self evaluation teacher criteria" βγάζει 1.970.000 αποτελέσματα!!) από τις οποίες μπορείς να πάρεις μια ιδέα (πχ. αυτή ή αυτή ), αν και εγώ δεν βρήκα κάποια που να μου ταιριάζει όσο θέλω. Γι' αυτό λέω "να πάρεις μια ιδέα"...
Πάρε λοιπόν μια ιδέα και βγάλε τις αποφάσεις σου. Το τί κριτήρια θα έχεις εξαρτάται από το γνωστικό αντικείμενο το μάθημα που κάνεις εννοεί, τη βαθμίδα στην οποία εργάζεσαι και φυσικά τους στόχους της διδασκαλίας σου (και δεν εννοώ μόνο τους στόχους του επίσημου αναλυτικού προγράμματος αλλά και τους "άλλους", τους δικούς σου στόχους...)
Ίσως εδώ βοηθήσει να πω δυο λόγια για το τί κάνω εγώ. Πες και συ καμιά ιδέα γι' αυτό τα έχουμε τα σχόλια!
Εγώ λοιπόν μετράω, συζητώ και φαντάζομαι.
Μετράω. Μετράω για παράδειγμα τις φορές που με τις φοβερές ερωτήσεις τους με πιάνουν "αδιάβαστο" οι μαθητές. Μετράω χασμουρητά... Μετράω ερωτήσεις. Μετράω και συγκρίνω σε αυτό το θέμα, το να πραγματοποιείς το ίδιο μάθημα σε διαφορετικά τμήματα είναι πολύ βοηθητικό...(Συνολικά κύριοι, την άποψη που έχουν οι 30 ανεπίσημοι αξιολογητές που βρίσκονται μπροστά μου κάθε πρωί, προσπαθώ να τη "διαβάζω". Δεν είναι εύκολο. Νομίζω όμως ότι δεν υπάρχει πιο αγνή αξιολόγηση από αυτή των μαθητών που θέλουν σε πείσμα των καιρών να μάθουν...).
Συζητώ. Συζητώ με συναδέλφους που γνωρίζω ότι ασπάζονται τους προβληματισμούς μου για αυτο-βελτίωση (και όπου "χωράει", ζητάω να δω τη διδασκαλία κάποιου άλλου, ή ζητώ από κάποιον άλλο να δει τις δικές μου). Συζητώ με ανθρώπους που γνωρίζουν τους τομείς γνώσης που σχετίζονται με τη δουλειά μου (διδακτική, παιδαγωγικά, τεχνολογία κ.α.). Συζητώ μάλλον εννοείται αυτό και με τους μαθητές μου.
Σημαντικό. Αυτές τις συζητήσεις να μην τις περιμένουμε. Να τις προκαλούμε. Γιατί ειδικά στην περίπτωση των συναδέλφων, παίζει και ένα σχετικό ταμπού...
Και τέλος, φαντάζομαι. Εντάξει, έχει σημασία το τί κάνω, αλλά πιο πολύ σημασία έχει το τί δεν κάνω. Φαντάζομαι λοιπόν πώς θα μπορούσε να διδαχθεί το ίδιο "πράγμα" με διαφορετικούς τρόπους. Και δεν είναι πάντα εύκολο...
Αυτά περί αυτο-αξιολόγησης. Κλείνω με τις λέξεις που χρησιμοποίησα και σε μια παλιότερη δημοσίευση για παρόμοιους προβληματισμούς. Μου άρεσαν βλέπεις...
Το "30 χρόνια εκπαιδευτικός" μπορεί να σημαίνει "30 χρόνια βελτιώνομαι", μπορεί όμως να σημαίνει και "30 χρόνια κολλημένος".
Ο καθένας ας αποφασίσει που ανήκει...
ΥΓ. Νομίζω ότι είναι σαφές από όσα γράφω, αλλά ας το ξεκαθαρίσω. Το γεγονός ότι υπερασπίζομαι την αυτο-αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, δεν σημαίνει ότι υπερασπίζομαι και κάθε είδους αξιολόγηση τους. Δεν υπερασπίζομαι δηλαδή το αντίστοιχο νομικό πλαίσιο που περιλαμβάνει ένα σωρό αξιολογητές πάσης φύσεως (διευθυντές, σχολικούς συμβούλους ή προϊσταμένους αξιολόγησης). Ούτε υπερασπίζομαι ιστοσελίδες όπως η Rate My Teachers που, εντάξει, έχει τους λόγους της να υπάρχει.
Μιλάω για τον καθένα από εμάς σε προσωπικό επίπεδο. Για όσους τελος πάντων θέλουν να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους.
Για την πάρτη τους.
